[Lyric-Touhou] レイラの霊気琴
posted on 16 Mar 2006 21:33 by kanjiz in Music
Leira no Reiki Kin レイラの霊気琴
style="margin: 0mm 0mm 0pt;" class="MsoNormal">
昔々は、あるところ。
丘の上に大きな屋敷が建っていました。
プリズムリバー。
このあたりでは、とても名の知れた貴族です。
そこには、レイラという女の子がいました。
4人姉妹の末っ子であるレイラには、
ちょっとした能力がありました。
นานแสนนานมาแล้ว ณ.สถานที่แห่งหนึ่ง
มีคฤหาสน์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งตั้งตะหง่านอยู่บนเนินเขา
"คฤหาสน์ปริซึมรีเวอร์"
คฤหาสน์ของท่านเคาท์ผู้มีชื่อเสียง
ที่นี่ มีหญิงสาวนามว่า เรร่า อาศัยอยู่
เรร่าน้องสาวคนสุดท้องของสี่พี่น้อง ปริซึมรีเวอร์
หญิงสาวผู้มีพลังชีวิตเพียงน้อยนิด
食べるものも着るものも、何不自由ない 暮らしでした。
家族はいつも暖かい空気に包まれ、
それは見ているだけで、優しい気持ちになれました。
ชีวิตของเธอมีเพียบพร้อมทั้งอาหาร เสื้อผ้า และอิสระ
ทั้งยังห้อมล้อมไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัว
เป็นชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยด้วยความสุข
近所の評判もよく、これより幸せな生活は
誰も想像することができませんでした。
それが壊れたのは、一瞬のこと。
แต่แล้ว เสียงเล่าของเพื่อนบ้านก็หนาหู
เรื่องที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอ
เรื่องที่ไม่มีใครจะคาดคิดถึง
เรื่องที่จะทำลายความสุขของเธอ ให้สูญหายไปภายในพริบตา
それはしとしと雨振る暗くて冷たい夜のこと
帰りを急いで 駆け抜けた 馬車 は 深い谷の底に吸い込まれた
ずっと待ってた姉妹に 両親の訃報が届いた
雨にも 負けない たくさんの涙が 流れ落ちた 渇き果てるまで
ในคืนที่มืดมิดและหนาวเหน๊บท่ามกลางฝนตกพร่ำ
รถม้าที่รีบเร่งรุดกลับบ้านของพ่อแม่ กลับประสบเหตุ ตกลงหน้าผา
สิ่งที่สี่พี่น้องที่เฝ้ารอ กลับเป็นเพียงการแจ้งข่าวการตายของพ่อแม่
แม้ฟ้าฝนที่สาดกระำหน่ำไม่หยุดยั้ง แต่น้ำตาที่รินไหลกลับหืดแห้งเป็นสายเลือด
両親を失い、たった4人になってしまった姉妹たち。
その生活は、とても辛く、そしてとても寂しいものでした。
料理や掃除、洗濯はみんなで 頑張ってやりました。
でも、なかなかうまくいきません。
やがて、別れの時が訪れます。
บิดามารดาลาจากไป ทิ้งไว้เหลือเพียงพี่น้องทั้งสี่
ชีวิตหลังจากนั้น ช่างขมขื่น อ้างว้าง ปล่าวเปลี่ยว
แม้ว่าทุกคนต่างก็พยายามกันเต็มที่ ทั้งการหุงหาอาหาร ทำความสะอาด ซักผ้า
แต่ ทุกอย่างมันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
และแล้ว เวลาแห่งการลาจากก็มาถึง
長女のルナサが引き取られました。 子供に恵まれなかった 家庭です。
次女のメルランが引き取られました。 遠い親戚の家です。
三女のリリカが引き取られました。 隣町の孤児院です。
末女のレイラは・・・屋敷に残りました。
ลูน่าซะ พี่สาวคนโต จากไป กับครอบครัวเพราะลูกน้อย
เมอลัน พี่สาวคนรอง จากไป ต้องอยู่กับญาติที่ห่างไกล
รีรีก้า พี่สาม จากไป อยู่กับ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
แต่ เรร่า น้องคนสุดท้อง กลับรั้งอยู่ที่นี่ ไม่ไปไหน
一人静かに佇む 大きな屋敷には静寂
レイラ(少女)は 木箱に手をそっとかざし 能力(ちから)使い音楽(おと)を創りだす
ยืนอยู่คนเดียวอย่างเงียบเหงา ท่ามกลางคฤหาสน์ใหญ่อันเงียบสงัด
เรร่า (สาวน้อย) สัมผัสกล่องไม้ เก็บความรู้สึกเป็นเสียงดนตรี
「・・・本当にいいのかい?」
「はい。私はここに残ります。ずっと、ずーっと」
「遠慮することはないよ。 うちに来れば 贅沢な暮らしができる」
「・・・いいえ、ここで姉たちの帰りを待つと・・・ 決めましたから!!」
...อย่างนี้มันดีแล้วเหรอ
คะ.. ฉันจะอยู่ที่นี่ อยู่ตลอด ตลอดไป
ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า หากมาอยู่ที่บ้านนี้ เธอก็จะกลับไปมีชีวิตอันหรูหราเหมือนเดิมนะ
ไม่หรอกคะ... ฉันจะอยู่รอพี่สาวของฉันที่นี่ ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้วคะ!!
いつか昔のような 日常が戻るときのため
レイラ(少女)は素敵な旋律を奏でる
"姉たちへと 届きますように"
เพื่อสักวันหนึ่ง วันที่แสนสุขในอดีตจะหวนกลับมาอีกครั้ง
เรร่า(สาวน้อย) เริ่มขับขานบทเพลงที่ไพเราะ
"เพื่อที่จะส่งความรู้สึกนี้ ไปหาเหล่าพี่สาวของฉัน"
かつて、そこにはプリズムリバー一家の屋敷がありました。
今は、何もありません。
ひとりでに鳴る木箱と、姉たちへの想いを除いては。
ครั้งหนึ่ง ณ.ที่นี้ เป็นที่ที่มีครอบครัวปริซึมริเวอร์อาศัยอยู่
แต่ตอนนี้ กลับรกร้างไร้ผู้คน
กล่องเสียงดนตรีบรรเลง กลายเป็นความรู้สึกที่พรั่งพรู
ひとりぼっちの私は 凍てつく時間の中で
楽しかった日々を(虹色の幻想) 見るため
夢の能力で あの頃(ひ)の姉たち(みんな)を思い描くの
その名は 幽霊楽団
ฉันผู้อยู่เดี่ยวดาย อยู่กลางเวลาที่หยุดนิ่ง
เฝ้ามองเพียงแต่วันเวลาอันแสนสุข(เป็นภาพลวงตาสีรุ้ง)
ด้วยพลังแห่งความฝัน วาดฝันให้เป็นวันเวลาที่อยู่พวกเราอยู่กันพร้อมหน้า
ชื่อนั้นก็คือ "วงมโหรีแห่งวิญญาณ"
そしてみんなの暖かい 時間が戻ってきたの
さあ 楽しい演奏と 料理で祝おうよ
今日もみんなで演奏会(コンサート) 楽しい大合奏(アンサンブル)ね
この素敵な毎日が 続くのいつまでも
การกลับมาของวันเวลาอันแสนอบอุ่น
ใช่แล้ว. การแสดงดนตรีที่สุขสันต์ พร้อมอาหารในงานฉลอง
วันนี้ได้ร่วมคอนเสริตกับทุกคน วงดนตรีที่สุขสันต์
เป็นเวลาที่แสนสุขทุกชั่ววัน วนเวียนไปไร้สิ้นสุด
私は知ってるの みんなは幻想だ(これは幻だ)
帰ってこない 永遠に(もう二度と)
夢でもいいから(夢でもいいの) みんなで暮らせれば
家の中は 寒くても(心だけは 暖かい)
ฉันรู้ สิ่งเหล่านี้คือความฝัน (ทุกสิ่งนั้นเป็นภาพลวงตา)
สิ่งที่่จะไม่หวนกลับมาชั่วนิรันด์ (ไม่อีกกลับมาอีกแล้วเป็นครั้งที่สอง)
แม้จะเป็นเพียงฝัน (แต่แค่ฝันแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว) และถ้าหากทั้งหมดมันจะจบลงแล้วละก้อ
ขอให้มันจบลงตรงนี้กลางบ้าน ที่หนาวเหน๊บ (แต่กระนั้น ใจฉันก็ยังอบอุ่น)
ひとりぼっちの私は
家族と一緒に 静かに世界から いなくなるの (皆の夢と一緒に 静かにここから 消えるの )
ฉันผู้โดดเดี่ยวเดียวดาย
หายไปจากโลกนี้ อย่างเงียบสงบ พร้อมกับครอบครัว (หายไปอย่างสงบ พร้อมกับความฝันที่อยู่พร้อมกับทุกคน)
ใครว่ามันจบ มันเพิ่งเริ่มต่างหาก ติดตามเรื่องราวของเรร่ากับกำเนิดของสามพี่น้องวิญญาณหลอนปริซึมริเวอร์
หลังจากนี้้ได้ใน We are Prismriver (ถ้าว่างแปลละนะ)
ลืมแปะเพลง *.*
แค่ไปค้นหนังสือกัน แล้วเจอบันทึกอันน่าสลดนั่น...
ลองอ่านดูเนอะ ^^
อ้อ ได้ที่อยู่ใหม่มาทันส่งพอดี เกือบส่งไปนางสร้างฟ้าแล้ว ^^"

#2 By Sabreคุง (61.7.156.145 /192.168.0.73) on 2006-03-16 23:30

#3 By marat (125.24.65.23) on 2006-03-16 23:51

#4 By Sol (58.9.141.118) on 2006-05-04 11:39

#5 By Asceli (161.200.71.27) on 2006-07-24 13:32







#1 By Yuuki on 2006-03-16 23:26