NO MIKO NO LIFE! & TOUHOU FANSITE

ขอบคุณ มาซาคุง สำหรับไฟล์ต้นฉบับ และคำสาปแช่ง(ถ้าไม่แปล)เป็นของแถม (ฮา) 

 
ยาคุโมะ ยูคาริ 
เธอคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังของแผนการขโมยฤดูใบไม้ผลิ
ตามความปราถนาของยูยูโกะ
เป็นศัตรูคนสุดท้ายที่ เรย์มุ มาริสะ ซาคุยะ เหล่าตัวละครเอกทั้งสามจะต้องเผชิญหน้า
ด้วยม่านห่ากระสุนอันอลังการและแข็งแกร่งไร้ขีดจำกัดของยูคารินั้น
ได้ส่งผลให้เหล่าตัวเอกต้องลงไปกองกับพื้น พ่ายแพ้ในพริบตา

แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ก็เกิดรอยแยกระหว่างโลกปัจุบันและเกนโซเคียว
ดึงดูดให้บุคคลจากโลกภายนอก ปรากฎตัวขึ้นโดยที่ไม่มีใครคาดคิด!!

----------

 
ทุ่มพลังสุดตัว "สตาร์ไลท์เบรกเกอร์!!"
สาวน้อยเยาว์วัยในชุดขาวล้วนปรากฎตัวขึ้นมาช่วยเหลือเรย์มุที่กำลังบาดเจ็บ พร้อมกับยิงลำแสงประหลาดที่คล้ายกับท่ามาสเตอร์สปารค์

-------------

 
"อะ อะไรกัน นะ นี่มันท่า มาสเตอร์สปาร์ค ไม่ใช่เหรอ!!"

---------

 
"ยัยหนูนั่นเป็นใครกันนะ"
"นอกจากมาริสะ ยังมีมนุษย์ที่สามารถใช้ท่าดันมาคุที่มีพลังมหาศาลขนาดนี้อยู่อีกเหรอ"
ยูคาริตกใจกับลำแสงประหลาดที่สาวน้อยคนนั้นยิงเข้ามา เพราะเข้าใจว่านั่นคือ มาสเตอร์สปารค์ ท่าเฉพาะตัวของแม่มดดำมาริสะ ที่ตนเคยต่อสู้มาแล้วก่อนหน้านี้

"ใครจะมาก็ช่าง!! ฉันจะแสดงให้ดูว่าฉันนี้แหละแข็งเกร่งที่สุดในโลกนี้"
"เคคไค「ยูเมะโตะอุทสึทสึโนะมาจิไน」 เขตแดน「คำสาประหว่างความฝันและความเป็นจริง」"

-----------

 
"สุดยอด ยิงคาถาได้ภายในพริบตาโดยไม่ต้องร่าย การ์ดนั้นมันเป็นอุปกรณ์เก็บเวทย์เหรอนี่"
สาวน้อยก็ตกใจกับห่ากระสุนที่กระหน่ำยิงเข้ามาอย่างรวดเร็วจนแทบจะหลบไม่ทัน
แต่ก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บ ก็ได้รับการช่วยเหลือจาก อัศวินชุดทองทองผมทรงไม้กวดที่น่าหมั่นใส้

"จอมเวทย์เวทย์ระดับนี้นะ หาได้ยาก"
"สำหรับข้าแล้ว ไม่มีทางที่จะพลาดการต่อสู้ระดับนี้ได้หรอกนะ"

----------

"ระดับนั้น ระดับนี้ อะไรกัน!! ถ้าเก่งนักละก้อแสดงให้ดูหน่อยสิ เจ้าพวกบ้า!!"
"อยากได้ก็จัดให้"
ยูคาริเริ่มฉุนกึกที่ถูกชายแปลกหน้ามาวัดระดับความสามารถของตน เตรียมพร้อมที่จะเปิดการ์ดคาถาอีกชุดใหญ่
พร้อม ๆ กับชายแปลกหน้าที่ใช้ท่าประหลาดเรียกดาบจำนวนนับไม่ถ้วนออกมารายล้อมรอบตัว

-------------
 
ท่าไม้ตายของทั้งคู่ประทะกันอย่างดุเดือด ต่างหักล้างซึ่งกันและกันจนทำให้ยูคาริโมโหมากขึ้นไปอีก

"อะไรกัน!! นี่พวกแกจะมาขัดความความสำราญของฉันที่จะกำลังจะได้รังแก และ xx yy oo ยัยมิโกะขาวแดง ยัยเมด และยัยขาวดำเรอะ!"
"โมวเรียว「นิจูวโคะคุชิโฉว」 , ภูตพราย「ผีเสื้อมรณะทมิฬซ้อนสอง」"

----------


"พูดออกมาแล้วนะ" จริงอ่ะ!?
"การ์ดกับดักทำงาน บาเรียศักสิทธิ์ มิเลอร์ฟาออส"
"ป้องการการโจมตีของคู่ต่อสู้ สลายการโจมตีทั้งหมดที่อยู่ในพื้นที่!"
เด็กน้อยปริศนา? อีกหนึ่งปรากฎตัวขึ้นมา พร้อมใช้ท่ากะคำพูดประหลาด ๆ ที่คนธรรมดาไม่ค่อยเข้าใจ

"อุ สเปลการ์ดของฉันถูกสะท้อนออกมาถึงนี้เชียวเหรอเนี่ย"

-------------

 
"อภัยให้ไม่ได้แล้วนะ ฉันนะ คนอย่างชั้นไม่มีวันที่จะมาแพ้อะไรแบบนี้หรอก"
"เคคไค「เซย์โตะชิโนะเคียวไค」 เขตแดน「อาณาเขตระหว่างความเป็นและความตาย」"

"เวทย์มนต์กำลังถูกดูดเข้าไป"
"ทำไมกัน!?"

"อย่างงี้นี่เอง ห่ากระสุนมันถูกดึงดูดเข้าหานักเทนนิสคนนั้น!! ในกลางห่ากระสุนนั้นกลายเป็นที่ฝึกฝนของสุดยอดนักเทนนิสไปแล้ว!!"

-----------



"「ดันมาคุเคคไค」 「เขตแดนห่ากระสุน」"

-----------------

 
"ฮะ ฮะ ฮะ ฮ่า เป็นไง คนอย่างชั้นไม่มีวันแพ้ ฉันแข็งแกร่งที่สุด"
"พวกที่มาขัดขวางความสนุกของฉันนะ ฉันจะเจี๋ยนทิ้งให้หมด!!"

"ยัง ยังหรอก ฉันยังไม่ยอมแพ้"
"ถ้าหากพลังของฉันไม่อาจไปถึงได้"

-------------


"แต่ถ้าสามารถที่จะเปิดหนทางได้แล้วละก็"
"สุดท้ายมันก็จะ"

คิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิตะคิต้า คิต้าาาา!!!

--------
 

---------

 

จบเหอะ.. 

ปล. รู้สึกว่าตัวเองยังแปลห่วย  ๆ เหมือนเดิม ถ้าว่าง ๆ ก็คอมเมนต์ด้วยเน้อ กันบล๊อคร้าง เหอ ๆๆ